Od 30 marca 2026 r. kierowca, który celowo wprowadza pojazd w poślizg albo celowo doprowadza do utraty styczności z nawierzchnią co najmniej jednego koła, może stracić prawo jazdy na 3 miesiące. Przepisy zostały wprowadzone ustawą z 4 grudnia 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego. Część regulacji dotycząca zatrzymania prawa jazdy weszła w życie właśnie 30 marca 2026 r.

Zmiana jest najczęściej opisywana jako „utrata prawa jazdy za drift i jazdę na jednym kole”. Takie uproszczenie jest zrozumiałe, ale przy interpretowaniu przepisów trzeba zwrócić uwagę na jedno kluczowe słowo: celowo.

Nie każda utrata przyczepności oznacza więc automatycznie drift w rozumieniu nowych przepisów. Nie każde chwilowe oderwanie koła od nawierzchni musi też oznaczać wykroczenie polegające na jeździe na jednym kole.

Co dokładnie zostało zakazane?

Prawo o ruchu drogowym zakazuje kierowania pojazdem silnikowym lub motorowerem w sposób powodujący celowy poślizg kół albo celową utratę styczności z nawierzchnią chociażby jednego z kół pojazdu. Przepisy przewidują wyjątek dotyczący kół na osiach podnoszonych w określonych kategoriach pojazdów ciężarowych i autobusów.

Pierwsza sytuacja obejmuje zachowanie potocznie określane jako drift.

Druga dotyczy przede wszystkim jazdy motocyklem na jednym kole, ale ustawowe brzmienie jest szersze: mówi o celowym doprowadzeniu do utraty kontaktu z nawierzchnią przez co najmniej jedno koło.

Policja wskazuje wprost, że za takie zachowania od 30 marca 2026 r. przewidziano zatrzymanie prawa jazdy na 3 miesiące.

Co oznacza „celowy poślizg”?

To najważniejszy element całej regulacji.

Przepisy nie mówią po prostu o „poślizgu”. Używają określenia celowy. Oznacza to, że dla zastosowania tej konkretnej podstawy odpowiedzialności istotne jest zachowanie kierującego wskazujące, że poślizg był zamierzonym efektem sposobu prowadzenia pojazdu.

Typowym przykładem będzie świadome zerwanie przyczepności i utrzymywanie samochodu w bocznym poślizgu w ramach driftu.

Nie należy natomiast bezrefleksyjnie stawiać znaku równości między driftem a każdą sytuacją, w której koła samochodu tracą przyczepność.

Samochód może wpaść w poślizg na mokrej, oblodzonej lub zabrudzonej nawierzchni. Utrata przyczepności może też wynikać z gwałtownego hamowania, błędu kierowcy albo nieprawidłowego dostosowania prędkości do warunków.

Takie zachowanie może oczywiście prowadzić do odpowiedzialności na innych podstawach — przykładowo za stworzenie zagrożenia w ruchu drogowym. Nie oznacza jednak automatycznie, że każde zarzucenie tyłu samochodu jest „driftem” w rozumieniu przepisu dotyczącego celowego poślizgu.

Przykład: samochód wpada w poślizg na śniegu

Kierowca jedzie zimą po śliskiej drodze. Na zakręcie samochód traci przyczepność, a kierujący kontruje kierownicą i odzyskuje kontrolę.

Sam fakt, że pojazd przez chwilę poruszał się w poślizgu, nie przesądza jeszcze o celowym driftowaniu.

Zupełnie inna sytuacja wystąpi, gdy kierowca świadomie gwałtownie przyspiesza lub wykonuje manewry po to, aby zerwać przyczepność i kontynuować jazdę bokiem.

Właśnie dlatego przy opisywaniu nowych przepisów trzeba unikać nagłówków sugerujących, że „za każdy poślizg policja zabierze prawo jazdy”.

To zbyt daleko idące uproszczenie.

Jazda na jednym kole — kiedy działa przepis?

Analogicznie wygląda sytuacja z motocyklami.

Przepis obejmuje celowe spowodowanie utraty styczności z nawierzchnią przez co najmniej jedno koło.

Klasycznym przykładem jest więc świadome wykonanie tzw. wheelie, czyli jazdy motocyklem na tylnym kole po uniesieniu koła przedniego.

Policja w materiałach dotyczących zmian wprost wskazuje jazdę na jednym kole jako zachowanie objęte nowymi sankcjami.

Także tutaj słowo „celowo” ma znaczenie. Krótkotrwałe odciążenie lub oderwanie koła związane z ukształtowaniem nawierzchni czy inną sytuacją drogową nie powinno być automatycznie opisywane jako jazda na jednym kole objęta tym konkretnym zakazem bez analizy okoliczności.

Czy policjant zatrzymuje dokument od razu?

W przypadku ujawnienia zachowania objętego przepisem uruchamiany jest mechanizm zatrzymania prawa jazdy. Policja opisuje go jako obligatoryjne zatrzymanie dokumentu na okres 3 miesięcy.

W praktyce trzeba odróżnić czynność wykonywaną podczas kontroli od późniejszej decyzji administracyjnej.

Prawo jazdy może zostać zatrzymane przez organ kontroli ruchu drogowego, a następnie właściwy organ administracyjny prowadzi procedurę dotyczącą zatrzymania uprawnienia na wskazany okres. Przepisy ustawy o kierujących pojazdami przewidują dla takich przypadków decyzję administracyjną na 3 miesiące.

Dlatego potoczne zdanie „policjant zabiera prawo jazdy na trzy miesiące” dobrze oddaje praktyczny skutek dla kierowcy, ale prawnie cały mechanizm składa się z kilku czynności.

Kara finansowa i punkty to osobna konsekwencja

Zatrzymanie prawa jazdy nie jest jedyną sankcją.

Policja podaje, że za celowe wprowadzenie pojazdu w poślizg lub celową jazdę z kołem oderwanym od nawierzchni grozi grzywna nie niższa niż 1500 zł. Jeżeli następstwem wykroczenia jest stworzenie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, minimalna grzywna wzrasta do 2500 zł. Do tego dochodzą punkty karne.

W określonych sytuacjach sprawa może również trafić do sądu, zwłaszcza gdy zachowaniu towarzyszą dodatkowe naruszenia lub poważne zagrożenie.

Nie należy więc traktować trzymiesięcznego zatrzymania dokumentu jako zamiennika mandatu. To osobna konsekwencja administracyjna.

Czy przypadkowy poślizg może skończyć się inną karą?

Tak.

To, że dana sytuacja nie zostanie zakwalifikowana jako celowy drift, nie oznacza automatycznie braku odpowiedzialności.

Jeżeli kierujący nie dostosował prędkości do warunków, stracił panowanie nad pojazdem, wjechał na przeciwny pas albo stworzył zagrożenie dla innych uczestników ruchu, jego zachowanie może być oceniane na podstawie innych przepisów.

Dlatego właściwe rozróżnienie nie brzmi:

„celowy drift = kara, przypadkowy poślizg = zawsze bez kary”.

Poprawniej:

„celowy drift uruchamia konkretny przepis dotyczący driftu; niezamierzona utrata przyczepności może podlegać ocenie na podstawie innych zasad ruchu drogowego”.

Co z kontrolowanym poślizgiem na torze?

Przepisy dotyczące ruchu drogowego trzeba zawsze analizować z uwzględnieniem miejsca i okoliczności zdarzenia.

Inaczej należy oceniać drift wykonywany w ruchu drogowym, a inaczej trening na zamkniętym obiekcie przeznaczonym do tego celu. Nowe regulacje były kierowane przede wszystkim przeciwko wykonywaniu takich manewrów na drogach wykorzystywanych w normalnym ruchu.

Nie warto jednak formułować generalnej zasady, że „na każdym prywatnym terenie wszystko jest dozwolone”. Status konkretnego miejsca, dostępność dla ruchu, regulamin obiektu i inne przepisy mogą mieć znaczenie.

Od kiedy przepisy obowiązują?

Ustawa została ogłoszona 29 grudnia 2025 r. Jej zasadnicza część weszła w życie 29 stycznia 2026 r., ale przepisy wskazane przez ustawodawcę w odrębnym terminie — dotyczące m.in. mechanizmu zatrzymania prawa jazdy — obowiązują od 30 marca 2026 r.

Najważniejsze jest jednak ich precyzyjne przedstawianie.

Prawo nie wprowadziło zasady „trzy miesiące bez prawa jazdy za każdą utratę przyczepności”. Sankcja związana z driftem odnosi się do celowego wprowadzenia pojazdu w poślizg. W przypadku jazdy na jednym kole również chodzi o celowe spowodowanie utraty kontaktu koła z nawierzchnią.

To właśnie intencjonalny charakter zachowania odróżnia ustawowy drift od sytuacji, gdy kierowca niespodziewanie traci przyczepność. Nie oznacza to oczywiście, że niezamierzony poślizg nigdy nie może prowadzić do mandatu czy innej odpowiedzialności — może, jeżeli kierowca naruszył inne przepisy.